പേജുകള്‍‌

2009, മാർച്ച് 13, വെള്ളിയാഴ്‌ച

എന്‍റെ കുഞ്ഞുങ്ങള്‍. എന്‍റെ അമ്മുവും

ദൈവത്തിന്‍റെ ഹൃദയത്തിലാണ് കുഞ്ഞുങ്ങള്‍ ഉണ്ടാകുന്നത്. ദൈവം അതിനെ, രണ്ടു ഹൃദയങ്ങള്‍ ചേര്‍ത്ത് വെച്ച് അവര്‍ക്ക് കൊടുക്കുന്നു. എനിക്കും തന്നിരുന്നു, മൂ‌ന്ന് അവസരങ്ങള്‍. പക്ഷെ, എന്‍റെ വയറ്റില്‍ വളരാനുള്ള ഭാഗ്യം(?) അവര്‍ക്കോ അവരെ വളര്‍ത്താനുള്ള ഭാഗ്യം എനിക്കോ ദൈവം തന്നില്ല. മുളയിലേ കരിഞ്ഞു പോകാന്‍ വിധിക്കപ്പെട്ട ജീവനുകള്‍. എന്‍റെ കുഞ്ഞുങ്ങള്‍. അവര്‍ എന്‍റെ മാത്രം കുഞ്ഞുങ്ങളായിരുന്നു. എനിക്ക് മാത്രം വേണ്ടിയുള്ളവര്‍. ഹൃദയങ്ങളുടെ ചേര്‍ച്ചയില്ലായ്മയായിരിക്കാം അവരെ വളരാന്‍ അനുവദിക്കണ്ട എന്ന് ദൈവം കരുതിയത്‌. ദിയ. എനിക്കുണ്ടാകുന്ന എന്‍റെ ആദ്യത്തെ മോള്‍ക്ക്‌ ഞാന്‍ കണ്ടു വെച്ച പേരാണ്. വ്യര്‍ത്ഥമായിപ്പോയ എന്‍റെ കാത്തിരിപ്പ്‌.

ഇപ്പോള്‍ ഞാന്‍ കാത്തിരിക്കുകയാണ്. ദൈവം ചേര്‍ത്തുവെച്ച ഹൃദയങ്ങള്‍ക്ക്‌ നല്‍കിയിട്ടും അവര്‍ക്ക് വേണ്ടാതെ ഉപേക്ഷിക്കുന്ന ഒരു കുഞ്ഞിനു വേണ്ടി. അവളെ എനിക്ക് വേണം. എന്‍റെതായി വളര്‍ത്താന്‍. എന്‍റെ മാത്രമായി വളര്‍ത്താന്‍. അവള്‍ക്ക് ഞാന്‍ കാവേരി എന്ന് പേരിടും. അമ്മു എന്ന് വിളിക്കും. അവള്‍ എന്‍റെ മാത്രം മകളായിരിക്കും. എന്‍റെ മാത്രം അമ്മു. എന്നാണു അവള്‍ വരുക? അവള്‍ വരും... വരാതിരിക്കില്ല...